Zofia Rysiówna

Zofia Rysiówna urodziła się 17 maja 1920 w Rozwadowie jako najmłodsza z siedmiorga rodzeństwa. Dzieciństwo spędziła w Nowym Sączu; od 1938 studiowała w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (PIST) w Warszawie.

W czasie II wojny światowej była kluczową uczestniczką uwolnienia Jana Karskiego ze szpitala w Nowym Sączu z rąk Gestapo, 28 lipca 1940. Wiosną 1941 została aresztowana, trafiła na Pawiak, a następnie osadzona w niemieckim obozie koncentracyjnym Ravensbrück (nr obozowy 7286).

W 1945 złożyła aktorski egzamin eksternistyczny przed Komisją ZASP. 30 października 1945 zadebiutowała na deskach Teatru Miejskiego im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w roli kobiety w spektaklu Przejrzały oczy nasze i 22 grudnia zagrała tytułową rolę w Balladynie Juliusza Słowackiego. W latach 1945–1955 występowała w Krakowie (Teatr Miejski i Teatr Dramatyczny) oraz w Poznaniu (Teatr Dramatyczny).

Od 1955 była aktorką scen warszawskich: Teatru Polskiego, Teatru Powszechnego, Teatru Dramatycznego, Teatru Klasycznego i Teatru Nowego. Występowała także w blisko 70 spektaklach Teatru Telewizji, m.in. w adaptacjach sztuk takich autorów jak Sartre, Mickiewicz, Lorca, Kruczkowski, Wilder, Wyspiański, Grochowiak i Nałkowska oraz w innych rolach.

Życie prywatne: Od 1948 była drugą żoną Adama Hanuszkiewicza, z którym miała syna Piotra (reżysera filmowego) oraz córkę Katarzynę. Po rozwodzie z Hanuszkiewiczem była związana z operatorem S. Sprudinem. Zmarła 17 listopada 2003 w Warszawie; pochowana została w grobie rodzinnym Rysiów na cmentarzu komunalnym w Nowym Sączu.