Witold Stanisław Szyszkowski

Witold Szyszkowski urodził się 2 maja 1896 w Rozwadowie. W czasie I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1920 roku, w czasie wojny z bolszewikami, walczył jako członek załogi pociągu sanitarnego nr 7.

W lipcu 1924 uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1924–1926 odbywał praktykę lekarską w warszawskim szpitalu św. Rocha, a potem pracował w fabryce papieru w Konstancinie-Jeziornie; od 1928 do 1930 był lekarzem miejskim w Piasecznie, a następnie przeniósł się do Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie był lekarzem miejskim i ordynatorem w Szpitalu Miejskim.

W 1934 roku, jako oficer rezerwy, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 4 Szpitala Okręgowego w Łodzi. Jako pracownik kontraktowy był zatrudniony na etacie lekarza II dywizjonu 4 pułku artylerii ciężkiej, detaszowanego w Tomaszowie Mazowieckim. W latach 1937–1938 był lekarzem naczelny Ubezpieczalni Społecznej. Działał w Bezpartyjnym Bloku Współpracy z Rządem, jak również w Polskim Czerwonym Krzyżu (przewodniczył tomaszowskiemu oddziałowi tej organizacji od 1931 do 1936).

W początkach 1939 został inspektorem lekarskim w ZUS i przeprowadził się do Warszawy. Po napaści Niemiec na Polskę ewakuował się 7 września 1939 do Brześcia, gdzie dostał się do niewoli sowieckiej i trafił do obozu w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego. 30 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Zidentyfikowano go w trakcie ekshumacji (nr PCK: 03 791) i pochowano we wspólnej mogile, prawdopodobnie nr 5.

5 października 2007 minister obrony narodowej mianował go pośmiertnie na stopień porucznika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Pamiątki po nim pozostają w ekspozycji Muzeum w Tomaszowie Mazowieckim.

W 1926 ożenił się z Anną Elżbietą z Jaszczołtów (zm. 1985), z którą miał dwoje dzieci.