Paweł Zbigniew Sajdek
Biografia
Paweł Zbigniew Sajdek urodził się 29 czerwca 1956 roku w Stalowej Woli. Studia filologii angielskiej odbywał na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1975–1978, a następnie rozpoczął studia indologiczne na tej samej uczelni, które ukończył w 1988 roku obroną pracy magisterskiej pt. Kenopaniṣad na tle innych Upaniszad klasycznych. W latach 1981–1982 był stypendystą rządu Indii w Nowym Delhi.
W 1989 roku rozpoczął pracę jako asystent na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie wykładał sanskryt. W całej swojej pracy w KUL prowadził zajęcia z szeroko rozumianej historii filozofii orientalnej: indyjskej, chińskiej, żydowskiej i arabskiej, a także historię filozofii starożytnej i średniowiecznej. Prowadził zajęcia z tłumaczenia tekstów łacińskich oraz ponadprogramowe zajęcia z sanskrytu i języka hindi. Podczas asystentury wielokrotnie wyjeżdżał na seminaria prowadzone przez prof. dr hab. Gerharda Oberhammera w Instytucie Indologii Uniwersytetu Wiedeńskiego.
W 1999 roku obronił doktorat pt. O sposobach bytowania w Brahmasiddhi MaṇḍanamiśrywInstytucie Filologii Orientalnej UJ. Od 2001 roku należy do Towarzystwa Naukowego KUL i w tym samym roku awansował na stanowisko adiunkta.
W 2012 roku uzyskał na KUL habilitację z filozofii na podstawie rozprawy zatytułowanej Spór o słowo. Obrona Mandany Miśry teorii sphoty. Po ćwierć wieku od zatrudnienia zakończył pracę na Wydziale Filozofii KUL i w 2014 roku rozpoczął pracę jako profesor nadzwyczajny w Katedrze Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.
Wraz z dr Maciejem St. Ziębą należał do ostatnich pracowników Wydziału Filozofii KUL, którzy zajmowali się tematyką orientalną. Badania te zostały zapoczątkowane na KUL przez ks. prof. Franciszka Tokarza.