Krzysztof Jan Śmiszek
Biografia
Krzysztof Jan Śmiszek urodził się 25 sierpnia 1979 roku w Stalowej Woli. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Komisji Edukacji Narodowej w Stalowej Woli, a maturę zdał w 1998 roku. W 2003 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2006 został absolwentem Podyplomowego Studium Prawa Europejskiego UW. W 2016 na macierzystym wydziale uzyskał stopień doktora nauk prawnych w specjalności prawo europejskie na podstawie rozprawy pt. Europejski standard równości a prawo polskie. Aspekt materialny i instytucjonalny napisanej pod kierunkiem Mirosława Wyrzykowskiego. W 2021 uzyskał uprawnienia adwokata.
W latach 2003–2005 pracował jako prawnik w biurze pełnomocnika rządu ds. równego statusu kobiet i mężczyzn (funkcję tę pełniły wówczas Izabela Jaruga-Nowacka i Magdalena Środa), gdzie zajmował się kwestiami dotyczącymi ustawodawstwa antydyskryminacyjnego. Był ekspertem polskich organizacji pozarządowych zajmujących się przeciwdziałaniem dyskryminacji. Później do 2008 był zatrudniony w Departamencie Prawnym Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W latach 2008–2010 pracował w Brukseli jako prawnik i koordynator programowy w EQUINET, europejskiej sieci współpracy organów ds. równego traktowania. Od 2011 do 2016 był pracownikiem naukowym w Zakładzie Praw Człowieka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 2014 został członkiem European Equality Law Network, europejskiej sieci ekspertów prawnych w dziedzinie niedyskryminacji. Był też trenerem w ramach programu HELP (Human Rights Education for Legal Professionals) prowadzonego przez Radę Europy. W latach 2017–2019 wykładał na Wydziale Prawa, Administracji i Stosunków Międzynarodowych Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Był stypendystą University of Michigan, prowadził gościnne wykłady na University of Toronto oraz University of Texas at Austin.
Kierował grupą prawną stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Prawa Antydyskryminacyjnego, pełnił funkcje wiceprezesa i prezesa tej organizacji. W 2017 został członkiem rady programowej Archiwum im. Wiktora Osiatyńskiego. Wszedł w skład kolegium redakcyjnego czasopisma prawniczego „Anti-Discrimination Law Review”.
W 2019 zaangażował się w działalność założonej przez Roberta Biedronia partii Wiosna. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku bezskutecznie ubiegał się o mandat europosła jako lider listy tej partii w okręgu opolsko-dolnośląskim, zdobywając 46 698 głosów. W wyborach parlamentarnych w 2019 został wybrany do Sejmu IX kadencji z listy Wiosny (Sojusz Lewicy Demokratycznej) w okręgu wrocławskim, otrzymując 43 447 głosów. Objął funkcję wiceprzewodniczącego klubu parlamentarnego Lewicy. Został przewodniczącym Parlamentarnego Zespołu ds. Równouprawnienia Społeczności LGBT+ oraz członkiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji ds. Unii Europejskiej. Wszedł w skład polskiej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W czerwcu 2021, po rozwiązaniu Wiosny, został członkiem Nowej Lewicy. W październiku 2021 objął funkcję współprzewodniczącego wojewódzkich struktur NL w województwie dolnośląskim. W tym samym roku został jednym z wiceprzewodniczących NL; funkcję tę sprawował do 2025.
W 2023 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję z wynikiem 34 577 głosów. W X kadencji objął funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. W grudniu 2023 został powołany na sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 2024 uzyskał mandat posła do PE X kadencji z ramienia Lewicy z okręgu nr 12, otrzymując 70 363 głosy. W konsekwencji w czerwcu tego samego roku zakończył pełnienie funkcji wiceministra. W Europarlamencie zasiadł w Komisji Prawnej oraz Komisji Wolności Praw Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.