Jerzy Stefan Gotowała

Generał broni Wojska Polskiego, pilot wojskowy I klasy, profesor doktor habilitowany historii wojskowości
09.06.1941 Rozwadowie

Biografia

Jerzy Stefan Gotowała urodził się 9 czerwca 1941 roku w Rozwadowie w rodzinie Stefana i Heleny. W 1955 roku ukończył szkołę podstawową w Szczawnie-Zdroju, a w 1959 zdał maturę w Wałbrzychu. W Aeroklubie Jeleniogórskim przeszedł kurs spadochronowy, w Ligocie Dolnej odbył szkolenie szybowcowe. W ramach Lotniczego Przysposobienia Wojskowego w Słupsku przeszedł szkolenie samolotowe. W 1959 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie, którą ukończył w 1962 roku. Otrzymał przydział do 26. pułku lotnictwa myśliwskiego w Zegrzu Pomorskim.

W 1965 roku został dowódcą klucza, w 1967 r. nawigatorem eskadry lotniczej. 1 października 1970 roku rozpoczął studia w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Rembertowie. 1 września 1973 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy do spraw szkolenia w 10. pułku lotnictwa myśliwskiego w Łasku. Z tego stanowiska odszedł w maju 1976 roku, kiedy to został mianowany dowódcą 39. pułku lotnictwa myśliwskiego w Mierzęcicach. W lipcu 1981 roku został mianowany szefem lotnictwa w 2. Korpusie Obrony Powietrznej w Bydgoszczy. W 1983 został mianowany zastępcą szefa Lotnictwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju w Warszawie. 16 grudnia 1985 roku objął dowództwo nad 3. Korpusem Obrony Powietrznej Kraju we Wrocławiu i sprawował tę funkcję do 1 grudnia 1987, kiedy to został szefem Sztabu Wojsk Lotniczych. 4 września 1989 zastąpił gen. dyw. pil. Tytusa Krawczycana stanowisku dowódcy Wojsk Lotniczych. Po reorganizacji Wojsk Lotniczych i ich scaleniu z Wojskami Obrony Powietrznej Kraju 27 lipca 1990 roku został mianowany pierwszym dowódcą Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. 25 września 1995 roku został powołany na stanowisko szefa Inspektoratu Obrony Terytorialnej, zastępcy szefa Sztabu Generalnego WP. W ostatnim okresie służby był zastępcą komendanta Akademii Obrony Narodowej do spraw naukowych. W stan spoczynku przeszedł 15 maja 2001 roku.

Jest pilotem wojskowym pierwszej klasy z nalotem 2960 godzin, z tego 2410 godzin wylatał na samolotach naddźwiękowych.

Kariera naukowa: W 1978 roku obronił w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego pracę doktorską pt. Prowadzenie swobodnych walk powietrznych na współczesnych samolotach myśliwskich. Od 2004 prorektor do spraw naukowych w Akademii Obrony Narodowej, a wcześniej (od 27 marca 1997 roku) zastępca komendanta Akademii Obrony Narodowej. W 2001 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego, na podstawie rozprawy pt. Lotnictwo w operacjach wojskowych 1914-2000. Profesor uczelniany AON. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 12 stycznia 2012 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.

Życie prywatne: W 1965 roku poślubił Ryszardę z domu Chlebik (zmarła w 1994), ma syna Jacka i córkę Annę.

Rangi wojskowe: podporucznik – 1962, porucznik – 1965, kapitan – 1968, major – 1973, podpułkownik – 1976, pułkownik – 1981, generał brygady – 1986, generał dywizji – 1989, generał broni – 1996.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pierwszy dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (1990-1995).
Szef Inspektoratu Obrony Terytorialnej i zastępca Szefa Sztabu Generalnego WP (1995).
Profesor Akademii Obrony Narodowej, doktor habilitowany (2001) i profesor tytularny (2012).
Autor licznych publikacji z zakresu lotnictwa i historii wojskowości, m.in. Splątane wiraże, Kamieniem z nieba.

Ciekawostki

Ma nalot 2960 godzin, z tego 2410 na samolotach naddźwiękowych.
W 2012 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych.
Jest autorem licznych prac z zakresu lotnictwa i historii wojskowości.

Udostępnij