Janusz Roman Grabowski
Biografia
Janusz Roman Grabowski jest polskim matematykiem urodzonym 30 kwietnia 1955 w Stalowej Woli. Specjalizuje się w geometrii różniczkowej oraz w metodach matematycznych fizyki klasycznej i kwantowej.
Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim. Finalista Olimpiady Matematycznej (1972, 1973) i laureat Olimpiady Fizycznej (1973). W 1978 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego i otrzymał nagrodę PTM im. Marcinkiewicza za najlepszą pracę magisterską. Następnie podjął pracę na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1982 obronił doktorat z matematyki na podstawie pracy Algebry Liego pól wektorowych na rozmaitościach pod kierunkiem prof. Wojciecha Wojtyńskiego. Praca doktorska uzyskała nagrodę Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W 1993 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy Grupy dyfeomorfizmów i nieskończenie wymiarowe algebry Liego nad rozmaitościami różniczkowymi.
W roku 2001, po uzyskaniu tytułu profesora, podjął pracę w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk na stanowisku profesora zwyczajnego. Jest kierownikiem Zakładu Fizyki Matematycznej i Geometrii Różniczkowej oraz członkiem Rady Naukowej Instytutu.
W latach 2006–2009 pełnił funkcję sekretarza naukowego Centrum Banacha. W latach 2009–2012 pracował także na Uniwersytecie Kardynała Stanisława Wyszyńskiego w Warszawie.
W latach 1988–1989 był stypendystą Fundacji im. Humboldta. Po przemianach politycznych w 1989 roku nawiązał szeroką współpracę międzynarodową, będąc profesorem wizytującym w Instytucie Erwina Schrödingera we Wiedniu, na Uniwersytecie w Neapolu, Uniwersytecie w Luksemburgu oraz w hiszpańskich instytucjach, m.in. na Uniwersytecie Karola III i CSIC w Madrycie.
Wielokrotnie pełnił funkcję eksperta, członka, a przez kilka lat przewodniczącego matematycznego panelu przyznającego granty European Research Council. Jest promotorem czterech rozpraw doktorskich.
Uważany za jednego z najwybitniejszych polskich matematyków przełomu XX i XXI wieku, Grabowski opublikował ponad 140 prac naukowych w wybitnych i bardzo dobrych czasopismach o międzynarodowym zasięgu, mających łącznie ponad 2000 cytowań według Web of Knowledge. Do najważniejszych rezultatów należą fundamentalne prace dotyczące algebr Liego pól wektorowych na rozmaitościach, koncepcja wiązek gradowanych i struktury jednorodności, zdefiniowanie pojęcia ogólnego algebroidu oraz wkład w rozwój teorii układów Liego, pojęć Poisson i Jacobiego, geometrii układów kwantowych, wprowadzenia Z2n–superrozmaitości oraz zastosowań w informatyce kwantowej i splątaniu; geometrię różniczkową i fizykę matematyczną oraz geometrię kontaktową z zastosowaniami do mechaniki analitycznej.