Janusz Roman Grabowski

Matematyk
30.04.1955 Stalowa Wola

Biografia

Janusz Roman Grabowski (ur. 30 kwietnia 1955 w Stalowej Woli) – polski matematyk, specjalista w zakresie geometrii różniczkowej oraz metod matematycznych fizyki klasycznej i kwantowej.

Absolwent II Liceum im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim. Finalista Olimpiady Matematycznej (1972, 1973) i laureat Olimpiady Fizycznej (1973). W roku 1978 ukończył studia na Wydziale Matematyki Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, otrzymując nagrodę PTM im. Marcinkiewicza pierwszego stopnia za najlepszą pracę magisterską, po czym podjął pracę na Uniwersytecie Warszawskim.

Prowadził wykłady z Analizy Matematycznej I i II, Analizy Funkcjonalnej, Teorii Grup i Algebr Liego, Geometrii Różniczkowej, Mechaniki i innych. W 1982 obronił doktorat z matematyki na podstawie pracy „Algebry Liego pól wektorowych na rozmaitościach” pod kierunkiem prof. Wojciecha Wojtyńskiego. Praca doktorska uzyskała nagrodę Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W roku 1993 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pod tytułem „Grupy dyfeomorfizmów i nieskończenie wymiarowe algebry Liego nad rozmaitościami różniczkowymi”.

W roku 2001, po uzyskaniu tytułu profesora, podjął pracę w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk na stanowisku profesora zwyczajnego. Jest kierownikiem Zakładu Fizyki Matematycznej i Geometrii Różniczkowej i członkiem Rady Naukowej Instytutu. W latach 2006–2009 pełnił funkcję sekretarza naukowego Centrum Banacha. W latach 2009–2012 pracował także w Uniwersytecie Kardynała Stanisława Wyszyńskiego w Warszawie.

W latach 1988 i 1989 był stypendystą Fundacji im. Humboldta. Po przemianach politycznych w Polsce w roku 1989 nawiązał szeroką współpracę międzynarodową. Był profesorem wizytującym w Instytucie Erwina Schrödingera w Wiedniu, na Uniwersytecie w Neapolu, Uniwersytecie w Luksemburgu oraz kilku instytucjach naukowych w Hiszpanii, między innymi na Uniwersytecie Karola III i CSIC w Madrycie. Wielokrotnie pełnił funkcję eksperta, członka, a przez kilka lat przewodniczącego matematycznego panelu przyznającego prestiżowe granty European Research Council. Jest promotorem czterech rozpraw doktorskich.

Praca naukowa Grabowskiego obejmuje fundamentalne rezultaty w algebrze Liego i geometrii różniczkowej, rozwój teorii układów Liego, geometrii kwantowej oraz geometrii informacji.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Nagroda PTM im. Marcinkiewicza pierwszego stopnia za najlepszą pracę magisterską (1978).
Nagroda Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego za pracę doktorska (1982).
Stypendia Fundacji im. Humboldta (1988–1989).
Tytuł profesora i objęcie stanowiska profesora zwyczajnego w Instytucie Matematycznym PAN (2001).
Promotor czterech rozpraw doktorskich.

Ciekawostki

Uważany za jednego z najwybitniejszych polskich matematyków przełomu XX i XXI wieku.
Współpracował międzynarodowo z instytucjami w Wiedniu, Neapolu, Luksemburgu i Madrycie.
Był promotorem czterech rozpraw doktorskich.

Udostępnij