Feliks Borecki
Biografia
Feliks Borecki urodził się 17 kwietnia 1903 w Rozwadowie. Był oficerem rezerwy Wojska Polskiego i uczestnikiem powstania warszawskiego, dowódcą 4. kompanii Warta w batalionie Kiliński. Był kawalerem Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Ukończył Państwowe Gimnazjum w Nisku, a w 1924 roku studia w Instytucie Pedagogiki Specjalnej i Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego (1934). Od 1918 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej wstąpił do Wojska Polskiego, został wcielony do 240. Pułku Piechoty. Po zakończeniu działań pracował jako nauczyciel w Topolicach, a po studiach przeniósł się do Warszawy. Po uzupełnieniu wykształcenia w CIWF pracował w I Miejskiej Szkole Zawodowej Męskiej im. M. Konarskiego.
We wrześniu 1939 uczestniczył w obronie Warszawy w stopniu plutonowego rezerwy. Po kampanii wrześniowej włączył się do działań konspiracyjnych jako nauczyciel Szkoły Powszechnej Nr 61 przy ul. Filtrowej 85, wszedł do Zarządu 2 Rejonu Ochota Tajnej Organizacji Nauczycielskiej TON i był współorganizatorem tajnego nauczania na Ochocie. Został członkiem Komendy Głównej Wawra.
Rozkazem L.64/BP z 22 XII 1942 r. mianowany podporucznikiem rezerwy.
18 dnia powstania warszawskiego został ciężko ranny podczas walk w rejonie ulic Grzybowskiej i Wroniej. Został ujęty przez Niemców, a 28 sierpnia 1944 zmarł z odniesionych ran. Został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy z rozkazu Dowódcy AK nr 524 z 27 VIII 1944 oraz Krzyżem Walecznych (sierpień 1944). Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach, kwatera B24-5-11.