Ewa Leniart

Ewa Maria Leniart urodziła się 27 sierpnia 1976 w Dylągówce. Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie, a następnie w latach 1995-2000 studiowała prawo na Wydziale Prawa Filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Rzeszowie, uzyskując tytuł magistra. W 2014 na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach uzyskała stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy o orzecznictwie Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie.

Karierę zawodową rozpoczęła w 2000 w rzeszowskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, gdzie pracowała jako inspektor, a następnie kierownik referatu. W latach 2005-2007 pracowała w urzędzie wojewódzkim jako koordynator i dyrektor gabinetu wojewody. W 2007 objęła stanowisko dyrektora oddziału IPN w Rzeszowie. Równocześnie od 2006 była pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Zakładzie Historii Państwa i Prawa Uniwersytetu Rzeszowskiego.

W 2015 z listy Prawa i Sprawiedliwości uzyskała mandat radnej Sejmiku Województwa Podkarpackiego, a w grudniu tego samego roku została powołana na stanowisko wojewody podkarpackiego, które sprawowała do listopada 2019. W wyborach parlamentarnych w 2019 została wybrana do Sejmu IX kadencji z okręgu rzeszowskiego, ale po kilku miesiącach, w styczniu 2020, ponownie objęła funkcję wojewody, co skutkowało wygaśnięciem mandatu. W 2021 bezskutecznie kandydowała na prezydenta Rzeszowa. W wyborach w 2023 ponownie zdobyła mandat poselski, otrzymując 38 795 głosów, i zakończyła urzędowanie jako wojewoda.

Ewa Leniart angażowała się w działania społeczne, m.in. w budowę pomników ks. Jerzego Popiełuszki i płk. Łukasza Cieplińskiego oraz w utworzenie Muzeum Polaków Ratujących Żydów w Markowej. Otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi (2010) oraz inne odznaczenia. Jest wdową po historyku Zbigniewie Nawrockim i ma jedno dziecko.